Schildklierprobleem bij de kat – Dierenkliniek Buitenveldert – Amsterdam

Dierenkliniek Buitenveldert

Kliniek voor Gezelschapsdieren

Schildklierprobleem bij de kat

Leidt uw kat aan hyperthyreoïdie?

Katten met een hyperthyreoïdie hebben een schildklier die teveel hormonen produceert. Te hoge concentraties schildklierhormoon hebben grote invloed op de stofwisseling van de kat, waardoor organen als hart en nieren zwaar belast worden.
De schildklier is een endocriene klier, die bij de kat gelegen is in de hals en is onderverdeeld in twee delen, de lobben, die ieder aan een kant van de luchtpijp liggen. De schildklier produceert de schildklierhormonen triiodothyronine en thyroxine.

Deze hormonen hebben onder andere de volgende functies:

  • Ze zijn essentieel voor de normale groei van lichaamscellen en voor de differentiatie van deze cellen naar cellen met bepaalde functies in het lichaam.
  • Ze spelen een belangrijke rol bij de stofwisseling van eiwitten, vetten en koolhydraten in het lichaam.
  • Ze zijn betrokken bij de regulering van warmteproductie en zuurstofopname en daardoor belangrijk in zeer veel stofwisselingsprocessen.

Door de overmaat aan schildklierhormonen zal de stofwisseling in elke cel van het lichaam versnellen, waardoor de cellen meer energie nodig hebben.
Katten met hyperthyreoïdie zullen daardoor meer gaan eten om aan de grotere energiebehoefte te kunnen voldoen. Hoe erger de vorm van hyperthyreoïdie, hoe meer energie de kat nodig heeft. Vaak is de hoeveelheid energie die de kat nodig heeft zo groot dat de dagelijkse voeding niet meer genoeg is.
Hierdoor zal de kat gewicht gaan verliezen. De klacht die we dan zien is gewichtsafname in combinatie met een toegenomen eetlust. Een andere klacht is rusteloosheid en een verhoogde hartfrequentie, dit beide komt door de verhoogde stofwisseling.
Ook zorgt een toegenomen stofwisseling voor extra productie van lichaamswarmte, hyperthyreoïdiepatiënten zullen dan ook vaak op zoek gaan naar koelere plekken.
In 98% van de gevallen wordt hyperthyreoïdie veroorzaakt door een goedaardige verandering in de schildklierlobben. Bij al deze katten zal een juiste behandeling leiden tot een onderdrukking van de ziekte, waarna de kat verder een vrijwel normaal leven kan leiden. Slechts in 2% van de gevallen is de vergroting het gevolg van een kwaadaardige verandering en zal dus niet goed te onderdrukken zijn met medicatie.

Naast bovengenoemde symptomen zien we de volgende symptomen ook vaak bij een kat met hyperthyreoïdie:

  • Snel geïrriteerd raken
  • Slecht onderhoud van eigen vacht
  • Diarree • Braken
  • Vaak plassen
  • Meer drinken

Tijdens het lichamelijk onderzoek kunnen vaak een of twee vergrote schildklierlobben gevoeld worden. Echter bij sommige katten is er geen vergrote schildklier te voelen, dit kan komen doordat het overactieve schildklierweefsel op een ongewone (ectopische) plaats zit (vaak is dat in de borstholte).
Om de diagnose hyperthyreoïdie te bevestigen wordt er een bloedonderzoek uitgevoerd. Omdat hyperthyreoïdie vooral voorkomt bij oudere katten wordt er een uitgebreid bloedonderzoek gedaan. Bij een uitgebreid bloedonderzoek wordt er gekeken naar alle organen waaronder de lever en de nieren.
Hyperthyreoïdie kan succesvol behandeld worden.
Het doel van de behandeling is de hoeveelheid schildklierhormonen te verlagen naar een normaal niveau.

Hiervoor zijn verschillende methodes:

  • Behandeling met een medicijnen (Thiafeline®) dat de vorming van schildklierhormonen remt. Drie weken na de start met deze medicatie zal de dierenarts uw kat weer onderzoeken en weer een bloedonderzoek uit laten voeren om na te gaan of de kat voldoende gereageerd heeft op de Thiafeline®. Aan de hand van het onderzoek en de bloeduitslag zal de dierenarts eventueel de dosering van de medicatie aanpassen. Thiafeline® dient dagelijks en levenslang gegeven te worden. Behandeling met Thiafeline® zal de ziekte namelijk niet genezen, maar slechts onderdrukken. Regelmatige (bloed)controle is dan ook zeer belangrijk als uw kat Thiafeline® gebruikt.
  • Speciale voeding (Hill’s Prescription Diet Y/D): Laag jodium gehalte in de voeding helpt de productie van het schildklierhormoon te normaliseren. Het bevat een gecontroleerd fosforgehalte en weinig natrium, wat de gezondheid van de nieren ondersteunt. De urinewegen worden ondersteund door een gecontroleerd magnesiumgehalte en het bewerkstelligen van een urine pH van 6,4-6,6. Tevens bevat het een hoog gehalte aan omega-3 en omega-6 vetzuren om een gezonde huid en vacht te bevorderen. De kat mag alleen Y/D voeding eten en GEEN andere voeding of snacks, dit in verband met het feit dat andere voeding teveel jodium bevat voor een goede behandeling van de schildklier.
  • Thyroїdectomie(operatief verwijderen van aangetast schildklierweefsel) kan een langdurige tot permanente genezing geven. Het gebeurt echter soms dat er opnieuw hyperactief schildklierweefsel wordt ontwikkeld. Voorafgaande aan de operatie dient er een scintigrafie gemaakt te worden. Bij een scintigrafie wordt er radioactief materiaal in het dier gespoten. Door het inspuiten van de radioactieve stof wordt zichtbaar gemaakt waar het overactieve weefsel zit. Gedurende 3-4 weken voorafgaand aan de operatie dient de kat schildklierremmers toegediend te krijgen. Een bijkomende hartaandoening moet zo nodig ook behandeld worden. Indien beide schildklierlobben vergroot zijn dan kunnen deze operatief verwijderd worden, echter dient de kat dan wel zijn/haar verdere leven schildklierhormonen toegediend te krijgen. Indien er ectopisch schildklierweefsel aanwezig is in het lichaam dan is chirurgie geen optie.
  • Radioactief jood wordt gegeven met een eenmalige injectie in de spier,waarmee uw dier kan genezen van hyperthyreoïdie. Ook het ectopische weefsel wordt er namelijk mee behandeld. Voorafgaande aan de operatie dient er een scintigrafie gemaakt te worden. Bij een scintigrafie wordt er radioactief materiaal in het dier gespoten, door het inspuiten van de radioactieve stof wordt zichtbaar gemaakt waar het overactieve weefsel zit. Aan de hand van de scintigrafie wordt de hoeveelheid jodium bepaald die toegediend moet worden. Radioactief jodium wordt via een onderhuidse injectie toegediend, het jodium wordt vervolgens opgenomen door het overactieve (abnormale) schildklier weefsel maar niet door andere weefsels in het lichaam. Dit leidt tot een selectieve lokale stapeling van radioactief materiaal in het overactieve schildklierweefsel. De straling vernietigt het abnormale schildklierweefsel, maar beschadigd niet het omliggende weefsel of de bijschildklieren. De voordelen van radioactief jodium zijn dat het tot genezing leidt, geen bijwerkingen voor de patiënt heeft, er geen narcose nodig is en het behandelt effectief al het abnormale weefsel in één keer onafhankelijk van de locatie van het weefsel. Maar het omgaan met en het injecteren van radioactief materiaal is hiervoor noodzakelijk, voor de mensen die met de kat in contact komen moeten er beschermende maatregelen genomen worden. Hierdoor kan de behandeling alleen maar uitgevoerd worden in bepaalde klinieken met speciale vergunningen en een behandelde kat moet daar in opname blijven totdat de radioactiviteit voldoende afgenomen is. Voor meer informatie kunt u contact opnemen met Lingehoeve Diergeneeskunde te Lienden.

MEER WETEN? Vraag gerust